Dea Campine – kunst

Dea schrijft, schildert, fotografeert en experimenteert. Noem haar gerust een soort kunstfactotum.

Foto

geboortejaar: 1992

geboorteplaats: Wilrijk

woonplaats: Gent

vier jaar bezig

Waar is het allemaal begonnen?

Ooit in een wachtkamer in het ziekenhuis. Ik zag er te vaak dezelfde magazines liggen en zo ontstond mijn eerste stiftgedicht. Sindsdien dobber ik rustig verder.

Wat is het slechtste advies dat je al hebt gekregen/gehoord?

Advies waarmee ik niets ben, durf ik nogal snel vergeten – ik kan dus geen concreet voorbeeld geven. Wat ik wel jammer vind, is dat ik in mijn middelbare schoolcarrière de dingen die er echt toe doen in het leven vaak niet in de lessen gezien heb. Daarom dat ik het bijvoorbeeld fantastisch vind voor Fille Folle te kunnen schrijven. Jonge meisjes de boodschap brengen dat hun lichaam niets is om zich voor te schamen, dat ze zich mogen voelen hoe ze zich voelen, dat het oké is om niet “perfect” te zijn; fantastisch.

Mooiste moment tijdens het creatieproces?

De adrenalinerush die door mijn lichaam stroomt net voor ik een deadline moet halen. De creativiteit die daardoor loskomt voelt fantastisch aan. Ik zou dat moment zo’n beetje beschrijven als mijn kunstorgasme.

Wat inspireert je niet?

Eerlijk? Ik denk dat ik overal wel inspiratie zou kunnen uithalen. Als ik iets bij het voorwerp of de situatie kan voelen, dan lukt het zeker wel.

Waar ben je trots op?

Op mijn doorzettingsvermogen. Ben ik de beste schrijfster of schilder, of de meest unieke fotografe? Natuurlijk niet. Maar talent, dat is goesting – en goesting dat is ook vooral veel doorzettingsvermogen willen kweken.

Ik ben zelf iemand die zeer perfectionistisch is, dat in combinatie met het feit dat ik dan ook nog eens zo net mogelijk wil werken… Tja, soms wil dat wel eens zeggen dat ik opnieuw wil beginnen. Dus dank u, doorzettingsvermogen!

Wie zou je graag ontmoeten/met wie zou je graag samenwerken?

Maria Svarbova zou ik graag ooit ontmoeten. Haar fotografie oogt bijzonder uniek, alleen al dat maakt me nieuwsgierig naar haar werkproces. Mijn vingers kriebelen als ik eraan denk! Qua samenwerking lijkt iedere (woord)kunstenaar wel interessant om mee te werken. Ik hou ervan om in creatieve-interactie te gaan. Al moet ik toegeven dat ik iemand ben die zelf steeds vanuit haar gevoel werkt, dus ik verwacht ook wel ergens wat diepe zielenroerselen op te vangen van diegene waarmee ik samenwerk. Ik kick op die emoties, maar niet iedereen houdt daarvan.

Lievelingsmateriaal?

Mijn vingertoppen, STAEDLER fineliners, Faber Castell PITT artist pens, acrylverf en mijn macbook. Alleen liefst niet gecombineerd (lacht).

Wat had je gedaan als je dit niet had gedaan?

Dan had ik nu ergens in een hoekje heel ongelukkig zitten wezen. 

Wanneer was je grootste twijfelmoment?

Ik ben van nature een zeer grote twijfelaar. Eigenlijk twijfel ik zowel voor, tijdens, als na elke creatie. Niet enkel aan mijn gemaakte werk, ik twijfel ook vaak aan mezelf. Of ik wel “goed” bezig ben, of de mensen me wel goed genoeg zullen vinden. Niet dat het ertoe doet wat anderen van me denken. Ik heb mijn leven te willen leven, niet zij. Maar toch, zo’n dingen houden me wel bezig. We kunnen stellen dat ik iemand ben die te vaak te veel nadenkt.  

Wie is jouw grootste steunpilaar?

Mijn lief, Tiffany. Ze voelt mij perfect aan, staat altijd aan mijn zijde en geeft me dat nodige duwtje in de rug om voor mijn dromen te blijven gaan. Een wauwvrouw dus!

Lievelingsbeeld?

Ik hou van het gevoel dat ik krijg als ik naar de wolken kijk. Alsof de wolken ons zomaar lekker donzig willen omhelzen. Wij mensen zijn soms heerlijk nietig, toch?

Wat is je mooiste zin?

Mijn lief las ooit ergens:

“Vertrouw op de oerkracht van je hart!”

Een beter advies om het leven te leiden zou ik zelf niet kunnen geven.

Wat wil je nog graag doen?

De durf hebben om ein-de-lijk mijn debuut te schrijven. Een woonst zoeken samen met mijn lief. Veel kinderchampagne drinken en gekke vreugdedansjes maken. De kans krijgen om een solo-expositie te mogen houden. Frambozen kweken – kilo’s frambozen eten. Voordragen op een zompige zomeravond bij kaarslicht. En als ik heel hard luidop mag dromen, dan hoop ik ooit voor Charlie Magazine te mogen schrijven. So much to do.

Meer zien van Dea?

Website

Instagram

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s