Cheyenne Deckx – illustratie

Cheyenne tekent, droomt en probeert die dingen soms eens neer te schrijven.

Picture1

geboortejaar: 1998

geboorteplaats: Mol

woonplaats: Dessel (maar Gent is de stad van mijn hart)

eigenlijk al heel haar leven aan het tekenen maar een half jaar na haar depressie is ze terug beginnen tekenen wat ze echt zelf wil.

Waar is het allemaal begonnen?

Ik teken al zolang ik me kan herinneren. Ik heb altijd al een enorme liefde voor kleuren, schilderen en dromen gehad. Mijn mama vertelt soms wel eens met een grote glimlach op haar gezicht hoe ik het geboortekaartje voor mijn zusje heb getekend toen ik 2,5 jaar was. Sindsdien teken ik.
Je kan me een blad papier en wat potloden geven, en je hoort me voor enkele uren niet meer. In mijn familie ben ik de enige waarbij het tekenen in het bloed zit. Stiekem droom ik wel eens dat ik ergens een geheime kunstige familie heb zitten, maar eigenlijk vind ik dit zo erg nog niet. Mijn familie heeft mij altijd gesteund in mijn kunst, in mijn tekenen en dat heeft me de vrijheid gegeven om altijd mezelf te zijn en om mezelf te kunnen ontdekken.

Wat is het slechtste advies dat je al hebt gekregen?

Dat ik beter iets kon gaan studeren waar ik later iets mee ben, “want met kunstenaar zijn ben je niets”. Dat heb ik me altijd enorm hard aangetrokken, want ik vond leven als kunstenaar juist zo vrij en zo onwaarschijnlijk mooi klinken?

Mooiste moment tijdens het creatieproces?

Ik kan soms uren aan tafel zitten en staren naar een leeg blad omdat mijn tekening exact moet kloppen met wat ik in gedachten had. Het moment dat het dan uiteindelijk klopt, dat is een geweldig gevoel. Soms probeer ik dat idee ook los te laten en laat ik mijn handen, verfborstels of potloden hun werk doen. Dat zorgt vaak voor verrassende resultaten en stiekem vind ik die momenten nog fijner.

Wat inspireert je niet?

Goh, ik kan uit de meeste dingen wel inspiratie halen? Zolang ik er een verhaal of gevoel bij kan verzinnen zit het wel goed. Een rommelige plek stimuleert mij niet echt om kunst te maken. Eigenllijk ben ik super chaotisch, dus na veel gezucht en gerommel kan ik echt wel genieten van tekenen.

Waar ben je trots op?

Ik ben trots op mijn durven. Dat klinkt misschien een beetje raar maar ondanks dat ik zo’n onzekere twijfelaar ben, durf ik echt wel uitdagingen aan te gaan en dat maakt me een sterk persoon. Ik droom, durf en doe.

Wie zou je graag ontmoeten/met wie zou je graag samenwerken?

Ik zou heel graag willen samenwerken met enkele illustratoren die ik stiekem van een afstandje bewonder zoals Eva Mouton, Lize Meddings, Flore Deman, Aurike Quintelier of Emma Joye. Een colab waar ik van kan bijleren en vooral van kan genieten. Maar ik sta eigenlijk open voor heel veel mogelijke samenwerkingen, iedere (woord)kunstenaar waarbij ik een voeling of die ene “spark” heb.

Lievelingsmateriaal?

Een simpel potlood, dun zwart pennetje en papier zijn sowieso mijn eeuwige vrienden. Maar ik werk ook wel graag met aquarel- en olieverf, mijn vingertoppen, aquarelpotloden en POSCA-stiften. Zolang ik maar kan tekenen, teken ik met alles wat ik vinden kan.

Wat had je gedaan als je dit niet had gedaan?

Momenteel ben ik nog steeds aan het twijfelen om volgend jaar iets in de kunsten (Vrije Kunsten of Schilderkunst) verder te studeren of kleuteronderwijs. Het zijn echt twee uitersten, maar mijn hart ligt zo verdeeld bij beiden.

Wanneer was je grootste twijfelmoment?

Ik ben een eeuwige twijfelaar. Ik denk te veel na over wat ik wil, hoe het eruit moet zien en vooral, ik twijfel te veel over mezelf. Over wat de mensen vinden van mijn werk, of ik wel goed genoeg ben en of ik het eigenlijk wel allemaal waard ben. Twijfelen is een constant gevecht met durven en doen. Hoe vaak ik al wel geen spijt heb gehad omdat ik bepaalde dingen niet heb gedurfd door die constante angst, verdorie.

Wie is jouw grootste steunpilaar?

Mijn lief, beste vriend en muze, Senne. Hij inspireert me en laat me inzien dat ik niet perfect hoef te zijn. Dat ik mag zijn wie ik wil.
Maar ook mijn beste vriendin, Emma, en mijn ouders steunen mij echt mega hard. Zonder hen denk ik niet dat ik hier nog zat te tekenen.

Lievelingsbeeld?

De Amandelbloesems van Van Gogh, dat schilderij kan mij doen zwijgen en dromen. Meer verlang ik niet.

Wat is je mooiste zin?

“Ontrafel me tot op den draad zodat ik alleen nog maar rondom u gespannen kan worden”

van Siel Verhanneman

’t Is een van de mooiste zinnen die ik ken en het is zo echt. Zij schrijft de schoonste combinaties van woorden die écht maar dan ook écht raken. 

Wat wil je nog graag doen?

Ik droom ervan om ooit een kinderboek uit te geven met eigen illustraties en tekst. Illustreren voor een bekend blad zoals de Flow of Charlie, ja dat zie ik nog wel zitten (lacht). Of een koffiebar/atelier openen waar mensen koffietjes kunnen drinken, gebakjes naar hartenlust kunnen smullen én hun kunsten kunnen delen/maken, dat is de ultieme droom.

Waar werk je?

22752535_1350764725049534_1951371336_n

meer zien van Cheyenne?

Website

Instagram

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s