Luca van Vliet – illustratie en keramiek

Luca is illustrator en keramist. Ze probeert de twee met elkaar te combineren.

geboortejaar: 1992

geboorteplaats: Amsterdam

woonplaats: Antwerpen

sinds 2010 bezig met illustratie met af en toe kleine opdrachten. Pas in 2015 is ze illustratie gaan studeren en is ze er serieuzer mee bezig. In 2019 is ze begonnen met keramiek en probeert ze de twee samen te brengen.

Waar is het allemaal begonnen?

Ik teken al sinds ik een potlood kan vasthouden. Sinds mijn 6de zeg ik dat ik illustratrice wil worden. (lacht) Ik ben na een studie psychobiologie in Amsterdam naar Gent verhuisd om illustratie te doen aan de kunstacademie. Keramiek is veel later gekomen. Pas nadat ik was afgestudeerd, ben ik begonnen aan een avondopleiding keramiek. Sinds een half jaar zit ik in een open atelier in Antwerpen.

Wat is het slechtste advies dat je al hebt gekregen?

Ik ben heel hard aan het nadenken, maar ik zou het eigenlijk niet weten. Misschien luister ik gewoon niet naar slecht advies.

Mooiste moment tijdens het creatieproces?

Als alles samenkomt. Als ik begin aan een tekening, op papier of keramiek, weet ik meestal nog niet waar het naartoe gaat. Ergens weet ik ongeveer wat ik wil, maar ik laat het potlood en de steeds veranderende tekening me leiden tot ik tevreden ben.

Wat inspireert je niet?

Iets wat te afgewerkt of perfect is.

Waar ben je trots op?

Ik ben trots op het pad dat ik heb bewandeld. Ik heb eerst een compleet andere studie gedaan, psychobiologie. Die richting is heel wetenschappelijk, wat eigenlijk niks voor mij was. Ik ben blij dat ik gekozen heb om dat achter me te laten en te doen waar ik het gelukkigst van word. Het was wel een hele beslissing, vooral omdat ik daarvoor naar Gent ben verhuisd. Toch voelde het heel natuurlijk aan en als de enige juiste keuze. Ik ben nog elke dag blij dat ik die keuze gemaakt heb.

Wie zou je graag ontmoeten of met wie zou je graag samenwerken?

Mmm dat vind ik een hele moeilijk vraag. Ik werk graag alleen. Het liefst zit ik achter mijn bureau te werken aan mijn eigen dingen, of een beetje verstopt buiten te tekenen. De keren dat ik wel samen heb gewerkt, komen er verrassende resultaten uit waardoor ik vind dat ik dat toch vaker moet doen. Maar het ligt niet voor de hand. Ik ben vaak een beetje jaloers op mensen die zich makkelijk mengen en alles durven, dat ligt niet erg in mijn persoonlijkheid.

Maar ik zou bijvoorbeeld graag een keramiek residentie doen samen met anderen.

Lievelingsmateriaal?

Mijn absolute favorieten zijn de Luminance potloden van Caran D’ache. Die hebben zo’n mooie kleuren en voelen precies goed aan op mijn papier. Ik werk het liefst in schetsboeken met dun papier. Van losse vellen word ik zenuwachtig en heb ik het gevoel dat iets “af” moet zijn. Ook verlies ik dan een beetje de controle omdat ik nogal chaotisch ben. In schetsboeken zit een bepaalde vrijheid die ik nodig heb en waar ik naar op zoek ben in mijn werk. Ik vind het feit dat iets vastzit in een boek, een tekening die tussen andere tekeningen verstopt zit, interessant. Er zit zonder dat je het doorhebt een bepaald narratief in, iets wat dan pas later duidelijk wordt. Mijn tekeningen zijn ook vaak schetsmatig, voorstudies maak ik maar zelden.

Voor keramiek gebruik ik mijn schetsboeken als inspiratie en gebruik ik het liefst onderglazuur en onderglazuur potlood.

Wat had je gedaan als je dit niet had gedaan?

Ik zou het echt niet weten. Als het aan mijn vorige studie had gelegen was ik wetenschapper geworden, maar dat zie ik mezelf echt niet doen.

Wanneer was je grootste twijfelmoment?

Ik ben een enorme twijfelaar, dus ik heb elke week wel grootse twijfelmomenten. Grappig genoeg was de keuze om naar de kunstacademie te gaan in België iets waar ik helemaal niet over getwijfeld heb maar dat ik gewoon gedaan heb.

Wie is jouw grootste steunpilaar?

Mijn moeder! Mijn allergrootste fan. Maar ik heb een heleboel hele lieve mensen om me heen die in mij geloven.

Lievelingsbeeld?

Dit is een schilderij van mij opa. Hij was kunstenaar en ik mocht een schilderij uitzoeken. Ik heb heel lang getwijfeld en ze allemaal bekeken, maar toen ik deze zag wist ik dat dit de mijne was. Nog steeds als ik ernaar kijk, word ik er gelukkig van. Het doet me terugdenken aan de tekenlessen die hij me gaf in zijn enorme atelier en dat hij me heeft geholpen mijn portfolio voor de kunstacademie samen te stellen. Hij was er ook van overtuigd dat dit de weg was die ik moest nemen. Als ik het even niet meer weet, kan het vertrouwen dat hij in me had me weer op weg helpen.

Wat is je mooiste zin?

Een vriendin antwoordde ooit op iets wat ik vertelde: “Dat klinkt als een mooi gevoel.” Dat is een zin die ik altijd heb onthouden.

Wat wil je nog graag doen?

Ik wil vooral verder groeien in keramiek. Misschien ooit een winkeltje starten met allemaal handgemaakt werk en prints van artiesten die ik fijn vind. Ook zou ik graag een eigen atelier hebben, met een paar mensen, waar ik een oven heb staan en ik elk moment van de dag kan bakken wat ik wil.

Maar ik zou ook ooit wel een kinderboek willen illustreren. (lacht)

Waar werk je?

Ik werk aan mijn illustraties aan mijn bureautje thuis. Ik vind het fijn dat ik daar ieder moment van de dag kan gaan zitten en aan de slag kan. Ik teken ook graag buiten de deur met mijn schetsboek mee. Verder heb ik nu een plekje in een open atelier in Antwerpen, Sukoon studio, waar ik werk aan mijn keramiek. Daar zitten ook andere leden. Ik vind het leuk om daar nieuwe mensen te ontmoeten en van elkaar te leren. Illustratie is soms nogal eenzaam aan mijn bureau thuis, het is dus een goede afwisseling. Toch zou ik het liefst een eigen plekje hebben.

Verder werk ik nog deeltijds in een koffiebar.

Meer zien van Luca?

Instagram 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s